De Tegenvraag

Bij het schrijven van het onderhandelboek (zie oudere blogpost) doorzoek ik oude teksten. Ik kwam deze tegen over De tegenvraag. In de Volkskrant was er een poos de rubriek NL, waarin lezers allerlei alledaagse belevenissen inzonden. In die rubriek heeft deze tekst ook gestaan. Ook is de tekst opgenomen in de bundeling die de Volkskrant ervan gemaakt heeft.

De tegenvraag

LEZERSBIJDRAGE, ARJAN BROERE op 28 februari ’97

Macht en status zijn vaak onderwerp geweest van studie. Van maatschappelijke vrijmakers tot managementgoeroes hebben het onderwerp beschreven. Over Marx, Machiavelli, Stalin, Rousseau zijn meters boeken geschreven. Je ziet op straat alledaagse macht en status: de mannetjes met hun plannetjes, getelefoneer met armgezwaai, of ze even mogen faxen naar Amsterdam en of ik weet hoe laat het nu in Milaan is. Een minder evidente vorm van macht, maar niet minder confronterend, is De Tegenvraag.

Ik loop een doe-het-zelf zaak binnen, brutale naam voor een winkel trouwens, en begeef mij naar de balie. Ik heb een briefje meegekregen waarop staat dat ik een 15 millimeter knietje nodig heb. Ik bestel onbezorgd en vol van werklust in een volzin voornoemd artikel en kijk trots om me heen naar de medeklussers en bedienend personeel. Maar het proces stokt. In plaats van naar een rek te lopen kijkt de winkelbediende (18 jaar) mij strak aan. ‘Knel of buig?’, blijkt hij al voor de tweede keer te vragen. De Tegenvraag. Of ik even mag bellen.

Wij hebben heerlijk getafeld en verzekeren onszelf ervan toch maar weer het beste uit de menukaart ontdekt te hebben. Meewarig en vol van menu-chauvinisme kijken we naar buurtafels en hoe zij zich laten afschepen met een vlak en voor de hand liggend gerecht. Nee, dan wij. Iets na, overwegen wij mondain. Vooruit koffie met cognac.

De ober knikt minnetjes en vraagt: ‘In een warm glas?’. Wij herstellen fluks en zeggen ‘Ja, waarin anders?’. Oef, wij hebben De Tegenvraag gepareerd. Te vroeg gejuicht. ‘Franse of Spaanse?’ vraagt de ober grimmig. Wij zien een open doel, een buitenkans, een lot uit de loterij, en repliceren met stijgende arrogantie: ‘Cognac is een streek in Frankrijk, dus ik zie niet hoe er zoiets als Spaanse cognac kan bestaan’.

Kloppende slapen, warm hart, juichend geruis in de horen. Wij gaan het winnen van De Ober! De ober gaat voor alles of niets: ‘Welk merk?'”. We zijn weg, we hebben verloren, de gehele inzet is weg. ‘Doe maar de duurste’, proberen wij onze schande maar af te kopen.

In een Frans dorp, nee ik zeg niet waar, anders zit daar straks heel Nederland, loop ik de boulanger binnen. Nonchalant rondkijkend bestel ik in het Frans een half brood. Ik dacht zelfs een licht accent van de streek te herkennen bij mezelf. De mevrouw loopt naar het goede rek en houdt een brood op. ‘Mommoemeau du couracoumomom chou?’, vraagt zij. Ik staar haar aan.

En dan heb ik het nog niet eens over pc-zaken, boekwinkels, de betere slager, de uitheemse groentezaak, audioleveranciers, de cd-boer of plantenzaak. . . Wie bij de Albert Hein honing wil kopen ziet tientallen soorten, wie iets simpels als paperclips wil kopen moet kiezen uit kleuren, materiaalsoorten en groottes. Het wordt alleen maar moeilijker.

De Tegenvraag is het feilloze wapen van de samenzweerders tegen leken. Wie zich even iets te veel permitteert op het terrein van anderen zal met De Tegenvraag op zijn nummer worden gezet.

Over arjanbr0ere
zie ook www.linkedin.com/in/arjanbroere

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: