Aanwezigheid of waarde toevoegen

De prikklok bestaat nog, zoveel is zeker. Er zijn tal van ondernemingen die nog aanwezigheid registeren met als idee dat je dan kunt zeggen over of iemand gewerkt heeft. Sterker nog, er worden nog voortdurend initiatieven gelanceerd om aanwezigheid te registeren. En dan niet per se high tech maar gewoon met inkloksystemen als in het Volkskrantartikel. En bijna overal geeft het gedoe.

Het meten van aanwezigheid zegt iets over aanwezigheid. Niet over waarde toevoegen, werken, productief zijn et cetera. En niemand heeft in zijn targets of POP’s of balanced scorecard staan dat hij acht uur aanwezig zal zijn. Iedereen heeft meer kwalitatieve, inhoudelijke doelen.

Er is geen boek over leiderschap of werken dat niet benadrukt wat het vraagt van leiders en medewerkers om na te denken over dat wat echt waarde toevoegt en het zoeken naar manieren om dat zoveel mogelijk te doen en zo min mogelijk gedoe te hebben. Dus zo min mogelijk ineffectieve registraties en spreadsheets als dat niet is waar de functie omdraait.

Het invoeren van een systeem van tijdregistratie vereist de instemming van de ondernemingsraad; stemt de OR niet in dan kan het niet doorgaan. De ondernemingsraad kan dan nagaan of er redenen zijn om tot die invoering over te gaan. Ik kan ze niet bedenken. Wat kun je ermee meten? En als mensen niet voldoende productief zijn, zal dat met de invoering van zo’n systeem niet veranderen. Welke feedback kun je daar uit halen?
Mochten er dus plannen zijn op jouw werk om aanwezigheid te registeren, dan kun je daar uiteraard zelf over in gesprek gaan maar ga zeker na wat de OR doet.

Tijd registeren is net zo irrationeel als de druk om veel tijd aanwezig te zien. Zie alleen al de discussie over parttime werken. Waarom zijn er zoveel functies die per se in minimaal 32 uur moeten en waarom durven zoveel mannen niet om parttime werk te vragen? Dat is niet rationeel maar een conservatieve idee die niet uit te roeien lijkt.

Kortom, micromanagament waar we na De intensieve menshouderij van Jaap Peters en de prachtige (en trieste) essaybundel Beroepszeer. Waarom Nederland niet goed werkt van Van den Brink en anderen toch onder hand van weten dat dat tot niets leidt.

Wat helpt wel? Nuchter kijken naar wat nu in essentie een functie is, hoe iemand waarde kan toevoegen door dat te doen wat écht het verschil maakt en zoveel mogelijk gedoe te beperken. Niet meer en niet minder … Dat vind je bij Seth Godin (bijvoorbeeld in Linchpin), Jason Frieds Rework en vele anderen die nu nog als nieuwlichters beschouwd worden maar in feite juist een nuchtere boodschap hebben.

Alleen al om deze discussies te voeren zijn slimmer werken, het nieuwe werken, lifehacking, werken 2.0 of Ambtenaar 2.0 hard nodig. Hoewel ook daar veel auteurs in hoofdstuk één met gloed uitleggen dat anders werken zo hard nodig is (omdat het kan, vanwege files, werktijden op zorgtaken afstemmen, meer waarde toevoegen) om daarna ook nogal eens te zoeken naar draagvlak en stapsgewijze invoering …

Was Easycratie van Martijn Aslander alvast maar uit😉

Over arjanbr0ere
zie ook www.linkedin.com/in/arjanbroere

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: